تبليغاتX
WHAT A GREAT COURSE

WHAT A GREAT COURSE

Information Technology

بخونی بد نی !!

 

     سابلیبلام!! ... نه ... نه ... به جون تو یکی نه ... اصلآ همچین فکری به مغزت خطور نکنه که میخوام چیزای جدید بگما! نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه!!! اصلآ قرار نی من الآن آپ کنم ! ... اُه اُه ... چرا رنگت پرید ؟! ... آها مُردی ؟! ... ... ... ... ... چیه ؟! الآن من چیکار کنم ؟! ...

     آها داشتم میگفتم ! این متن پایینو از یه جا کش رفتم ... !!! فک نکنی تنبلم ها ! فردا پس فردا بازم آپ میکنم ... خلاصه اینکه اولندمش یه معذرت خواهی ( اِ ... چرا میزنی ؟! نه بابا دیگه به خاطر اون روز نیست ! ... گوش کن تو حالا، یعنی ببین چی میگم! )، آره ... یه معذرت خواهی از اونی که این متنو از تو وبلاگش کش رفتم ! که البته با هم رفیقیمو این حرفا رو با هم نداریم !! جالبه که بدونی اونم خودش از یه جا دیگه کش رفته ! (زیاد کش گفتم ؟! آره، دیگه کم کم یه حسّ پنیر پیتزایی داره بهم دست میده !! ) ... 

خوب متن پایینی به اندازه کافی حوصلتو سر میبره ! بشین بخون ...

یه رفتگر ! همیشه منتظره تا یه ماشین با خشن آلودترین سرعت ممکنه! از کنارش رد بشه ... تا اینجوری هم باد ماشینه یه کم بهش کمک کنه و هم اینکه می دونه که تا چند دیقه دیگه ماشینه تصادف خودشو می کنه و به خاطر قانونای خیلی لازم و ضروری شرکت مخابرات کشور تا چند کیلومتری ! هیشکی نباید به هیچی دست بزنه وگرنه اداره گاز هیچکودوم از چاله چوله های لوله های گاز رو پر نمی کنه و اگه اون این کارو نکنه، دانشگاه آزاد شهریه ثابت رو می بره بالا و در اینصورت شرکت نفت بودجه کم میاره و شهرداری مجبوراً همه گـُـلا رو از توی پارکا می چینه و جاشون هم یکی یه دونه چراغ راهنمایی رارندگی! نصب می کنه که لااقل صدا سیما یه نقشی به داش سیا بده، و اداره مبارزه با مواد مخدر بتونه کار خودشو به نحو عسل انجام بده که در این صورت سرعت اینترنت پایین میاد و قیمت دلار بالا می ره و پدیده فرار مغزی پیش میاد و بین راه که جوونا دارن از کشور خارج می شن ... هواپیماهای بسیار مدرن بالشون به پر شال کفتر حاج نصرت اینا ! گیر می کنه و همه نا کام میشن ... پس این وسط اداره مربوط به مرده ها که اسمش دیگه نمی دونم چیه فعالیت خودشو از سر می گیره و دوباره واردات خودرو ممنوع می شه! پس برای جلوگیری از هرج و مرج جهاد کشاورزی تصمیم می گیره به همه وام بده! ولی با یه سری شرایط از جمله اینکه باید وام گیرنده متن نامه امام خمینی ( RAH ) رو که خطاب به گورباچف بوده از حفظ بخونه !! ویا اینکه 101 بار از روش به 101 زبان زنده دنیا بنویسه!! ... ...  و حالا اینجاس که وقتی مردم همه این کارو کردن ! جهاد جونه ! میاد می گه که این شایعه ای بیش نبوده و همون روز همه خیابونا پر میشه از کاغذای مچاله شده و پاره پوره . و حالا همین جاس که این رفتگر بدبخت! بیچاره میشه . و حالا همین جاس که تصمیم می گیره که از موقعیت تصادف اون ماشین اون دیوونه استفاده کنه و یه کم استراحت کنه و به هیچی دست نزنه !!" ...  

با اندکی تغییر ( از دوستم ف.ع )

     الو ... الووو ... با توام ... آره داستان تموم شده ... کجایی تو ؟! ... الآن میدونم چه حالتی تو صورتته! از یه طرف چشمت خسته شده و لب و لوچه ت آویزون شده! از طرف دیگه خوشحالی، چون الآن چرت و پرت خوندنت تموم میشه ! خلاصه الآن یه قیافه ی درب و داغون سردرگم ملول مشوّش بین آسمون و زمین گیر کرده ی بی رنگ و بوی شبیه کسی که میخواد فحش بده ی عصبانی ای داری !!! ... زیاد معطّلت نمیکنم ... بازم میام ! فردا پس فردا ! ... کامنت یادش نره! بای بای ... 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 30 بهمن1384ساعت 10:35 PM  توسط بابک  | 

انتقاد کن دیگه !

هیپ هیپ، هورااااااااا

هیپ هیپ، بازم هورااااااااا

     چرا این همه هورااااااااا ؟! تولد کیه مگه ؟! ... آها عروسیه D: ؟ کی ؟

بابا هیشکی! تولد ففل که تموم شد ( نه؟! )... خوب پس چمه ؟! یا از زبون خودت : چته ؟! یا از زبون یکی دیگه : چشه ؟! نه... چش نی، گوشه! ... خوشحاله ... خوشحالم ... !! ... می خندم ... 

می خندم امّا خنده ام تلخه میدونی ؟! 

می گریم امّا گریه از درده میدونی ؟! 

                                                خنده م برای پوچی دنیاست میدونم !

                                                 گریه م برای عشق بیهوده ست میدونم !

 وای... چه لّف و نشری داشت این !

 BBBBBBBBBBBBBBBB

ترم دومه ؟! بابک دانشجوی ترم دومه ؟! شنبه سر کلاس ریاضی ۲ میخونه ؟!  ... خوشم میاد از این ترم بهار، اگرچه کوتاهه ... خیلی کوتاهه ... نصف نصف نصف اونی که فکرشو بکنی ! ... زود تموم میشه! زودتر از ترم اول ... ترم عذاب ! ترم تنبلی ! ترم بدبختی ! بعضیا می درکن چی میگم ... بعضیام نه !! ولی مهم نی ... اصلآ هیچکدوم از حرفام مهم نی !!  

 من که میدونم وقتی میخوای صفحه ی وبلاگمو باز کنی تو دل خودت ( بلکه با صدایی بلند )، چی میگی ... میگی :"اااااااه برم یه کامنت بذارم بیام بیرون، این که همش چرت و پرت مینویسه ! " جون من نمیگی ؟! این تن بمیره نمیگی ؟! جون بابی چالتون نمیگی ؟! دِ نگو نمیگی دِ !! ... خوب چی بگم ؟! همش شده خاطره ! همش چرندیات ! گهگاهی یه SMS یا یه اعتراض ! اگه داشته باشمم یه اعتراف ! همین . . . ! این زیر هم باز یه سری حرف و حدیث از دوستم (رسام) آوردم ... ولی که چی ؟ طبع شعرم که کور شد رفت ... کو تا دوباره وا شه ؟! ... ولی با همه ی این تفاسیر (موضوعی!) نوشتنو دوست دارم ... یعنی عاشقشم ...مگه اینا فرق میکنن ؟! ... آره دلبندم! :

عشق از دوستی پرسید : " تفاوت من و تو در چیست ؟ "
دوستی گفت : " من دیگران را به سلامی آشنا میکنم، تو به نگاهی...
                       من آنان را با دروغ، جدا سازم و تو با مرگ...!!

                                                                                        با تشکر از رسام!

واقعآ فهمیدی تفاوتشو ؟! من عاشق نویسندگیم ... بدون اون میمیرم ! چه بد جلوه کنه چه خوب ! یعنی چه بد بنویسم چه خوب !

یه تیکه ی باحال دیگه بازم از "دستش درد نکنه رسام" میگم :

 در مسنجر قلبت، عشق رو ADD کن...
 به احساسات زیبا PM بده...
 غم رو DELETE کن...
 واژه ی "بدی" رو RENAME کن...
 برای غرور OFF بگذار و بگو :          بشکن! آخه دنیا دو روزه...
 دروغ و خیانت رو HACK کن...
 از انسانیت COPY بگیر و SENT 2 ALL کن...
 با صفا، معرفت و صداقت ، CHAT کن...
 از زیباترین خاطرات زندگیت WEB بگیر...
                                                   و
                                                   تو PROFILE قلبت، یه قلب،
                                                                                 یه قلب تیر خورده بذار...!!

  آیا الآن وبلاگ من تأثیر گذاره ؟ تو الآن تحت تأثیر واقع شدی ؟ نه...نه...نه... دلداریم نده ! میدونم جوابت منفیه ! ولی بازم مهم نی!! سعی میکنم بیتر بنویسم ! از خودم بنویسم ! از دانشگاه ! تو دانشگاه ! از ضدّ حال های شما انرژی بگیرم ... اونم انرژی مثبت ... پس تا میتونی تو کامنتگذاری این پستم فحش بده و نفرین کن! مسخره کنین ... خواهش میکنم ... دارم میگم ها ... ببینم دلداری میدی می رنجم ها!!    

  تو بمیری میخوام متحوّل شم ... اما این تو بمیری از اون تو بمیریا نیست ... خود تو بمیریه ! هم خودم، هم نوشته م، هم کامنت گذاریم، هم درسم، هم رفتارم، هم ...

  میبینی ؟! این همه وقتتو تلفیدی ... آخرش هیچ فرقی به حالت نکرد، ولی عزیزم دنیا همینجور نمیمونه ! ... ( تا اینجا فک کنم 66 تایی علامت تعجب گذاشتم، + کلّی نقطه و دو نقطه و سه نقطه! باورت میشه ؟!   )

آخه خوابم میاد ! همیشه یه موقعی آپ میکنم که خوابم بیاد ! اینه عشقت به نویسندگی ؟! ... 

                     ... NO Answer    khafing

   BBBBBBBBBBBBBBBB

ساعت پایین سمت راست ویندوز میگه ساعت ۴:۲۰ صبحه ! من بیکارم ! آره ؟! شاید ...

راستی :

     وقتی با انگشت به کسی اشاره میکنی، و اون رو مورد انتقاد قرار میدی، خوب نیگاه کن، چون سه انگشت دیگه به سوی خودته !!

                                 جدّی نگیری، با تو نبودم !!! ...

          فحش و بد و بیراه و استحزاء/ه/ز/ب/ن/!!! و ضایع کردن و دلشکنی و توهین و ... یادت نره !

BBBBBBBBBBBBBBBB

 

+ نوشته شده در  جمعه 28 بهمن1384ساعت 4:18 AM  توسط بابک  | 

ممقان يا تربيت معلم ؟!

 

بايد سلام كنم ؟ لابد آره ديگه. پس سلامي گرم و برّنده (باء مضموم ) بر بالهاي پرنده ي وبلاگ نويسنده هاي جهنده و خزنده و سلامي داغ و سوزاننده بر دوستان بنده ي دل از دنيا كنده!

چي مي خواستم بگم من ؟! ... هان يادم اومد ( به قول خودم آمد يادم (دال مكسور!)) ... ... دانشگاه ممقان !! به نظر شما اين اسم قشنگه ؟! اگه جوابت آره هستش موستو ( موشواره تو ) ببر بالا سمت راست روي اون علامت ضربدر كليك كن! ...  اگرم نه، بزن قدش ( درست گفتم قد رو ؟!!‌ ) ... آره خوب چشماتو بده به من ! ...

ساعت 5 صبح روز روز 2شنبه مصادف با 24 بهمن 1384 يا همون 13 فوريه 2006 بود، صداي زوزه ي باد و گرگ!! و از همه واضح تر صداي قر قر اتوبوس تعاوني 5، سكوت اون بيابون تاريكو  ...  مي شكست. 

من‌ (نون مكسور) تازه از خواب بيدار شده با صدايي گرفته : آقاي راننده جلوتر در دانشگاه پياده ميشم... اگه تا در نگهباني هم برين كه ممنون ميشم...

راننده، اخمو، با لهجه ي كرمونشاهي و صداي گوش خراشِ مسافر بيدار كن! : چند نفرين ؟  

من بعد از كمي اهم كردن : 4، 5 نفري ميشيم ...

راننده سرشو به نشانه ي رضايت تكون ميده... چند دقيقه بعد اتوبوس دور ميزنه ميره در نگهباني دانشگاه ... خر ... خر ... خر ... خ ... ( خ مكسور، ترمز دستي اتوبوس! ) ... من و 3، 4 نفر ديگه بند و بساطمونو جمع كرديم، آماده ي پياده شدنيم (اينجا رو داشته باش!) ...

كمك راننده با صدايي كريحتر ؟-كريهتر ؟ از راننده : دانشگاه مَمَقان !!

داشتي چي شد ؟ 

من با قيافه اي اخم آلود و چشماني غم آلود و خواب آلود و قلبي توهين زده و وجوده خسته از 10 ساعت نشستن رو صندلي اتوبوس و زباني دراز تر از دستام  : آقا ممقان ديگه كيه ؟ دانشگاه آزاد ممقان يه كم جلوتره! اين اسمش دانشگاه تربيت معلمه آذربايجانه!!

راننده هم با قيافه اي ضايع شده جلوي 32 تا مسافر برگشت گفت : چه فرقي داره حالا ؟!‌ اينجا ممقانه ديگه !

ما هم هيچي نگفتيم. به راستي كه حرفي براي گفتن نبود مرا در چنته ( چيم! مفتوح‌‌ ) ...

 

   ديدي تورو جددددت ؟ اسم جديد دانشگاهمون شده ممقان !!

    تربيت معلم آذربايجان بيتره كه، ... نه ؟! ...

BBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBB

        بگذريم ديگه ... لا مَصّب اين داستان تعريف كردنم چه شوري ميده به آدميزاد! مگه بس ميكنم حالا ؟!

  اصلآ بذارين روز valentine (يا به قول ما ايرونيا روز عشّاق) رو به تموم عاشقا و معشوقاي دنيا تبريك بگم... بالاخره ما هم يه سهمي از عشق داريم ديگه! نگو نه! ايشالله همه به عشقشون برسن !

  يه جايي خوندم : "تو نميتوني كسي رو وادار كني كه عاشقت باشه، ولي در عوض ميتوني كسي باشي كه مورد عشق ديگران باشه ..."

  يه چيز ديگه : "تو عشق ورزيدن و آشپزي كردن يه اصل مشترك اساسي هست :

‌ حتّي يه لحظه هم ازش غافل نشو !!! "

                      شبتون به خير ... باي ...  

    

+ نوشته شده در  چهارشنبه 26 بهمن1384ساعت 2:4 AM  توسط بابک  | 

اعتراض، اعتراف، دو کلام حرف حساب!!

 

سلامُن علیکم و علیکن !!

         می بینید تورو خخخخدا ؟ ما دیگه کی هستیم ؟ توی تعطیلات میان دو ترممونم باید درس بخونیم، تمرین حل کنیم، C بنویCم! عجب تو ذوقی ایه ها! تازه این که چیزی نیست... باید به خاطر همین تمرینای لعنتی و البته مفید! بیست و سوم بریم کویرمون، بیست و چهارم برگردیم شهرمون. ۱۰ ساعت تو اتوبوس... قرقرقرقر ( همه ق ها مکسور )... باز بیست و هشتم بریم دانشگاه...

        الان می فهمم زندیگی چیه! سختی چیه! غربت چیه! فضای خونه چیه! شهر خود آدم چیه! 

    - اصلآ این حرفا چیه ؟

    - کدوم حرفا چیه ؟

       اگه امروز منو میدیدین که بعد از مدت های مدیدی دو نقطه دی ! دوستامو دیدم چه حالی شدم، دوستای مدرسمو، دوستای قدیمیمو،... انگشت شست دست راستتو بذار روی بند اول انگشت سبابه همون دستت ، ...، گذاشتی ؟! حالا نیگاش کن ! کردی ؟! دلم براشون اینقدر شده بود !!   ...  رسام، مهدی، نوید، وریا، علی، سینا، علیرضا، سامان، عرفان، سعید، آرش، وحید، ...     

      تازه اینا همه اعتراضه جونم، اعترافام مونده ! ... اعتراف می کنم که در امر وبلاگ نویسی کمی کوتاهی ورزیده ام ( زج! )... سَعیم را بر این می گذارم تا از این پس، ام، ام، تا زین پس، ام، تا زین... ولش کن بابا ... استعداد ادبی حرفیدن هم ندارم. امیدوارم فهمیده باشی...

 ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

          خوب این از اعتراضات و اعترافات. حالا یه چندتا حرف با حال بزنم ...

      () : آدم عاشق شبیه ساعت شنیه، همینطور که دلش پُر میشه، از این ور مغزش خالی میشه  !!
        

      () : عشق، تجلّی دو نگاه، انعکاس یک فریاد، فریادی گره خورده در گلویی پُر ز حسرت، حسرت وصال، وصالی محال...
        

      () : پایداری میخ بهتره عبرت بشر بشه...، هر بیشتر توی سرش می کوبی، پا فشاریش بیشتر میشه  !!
        

      () : لذتی که در فراق هست، در وصال نیست، چون در فراق شوق وصال هست و در وصال بیم فراق...
        

      () : نازم به نازِ آن ناز که ننازد به ناز خویش، ما را به نازِ ناز فروشان نیازی نیست...
          
          دیگه...دیگه حرفم نمیاد فعلآ ! چیه ؟ جُک گفتم...نه ؟! خوب اینا SMS هایی اند که بدجوری تو سلول های مغزم مشغولن...الانه که ۲، ۳ تا از چرخ دنده های مغزم بشکنه ...هه هه هه...
      اُه اُه... اصلآ حواستم ( حواسم ) به ساعت نبود... ۵ صبحه... نمیگم مردم خوابن ؟!... منم برم بخوابم... میخ باشین... شب بخیر!! 
 
                                                بی.وای.ای...تی.اِی...اچ.آی

                                                               *******
           

+ نوشته شده در  چهارشنبه 19 بهمن1384ساعت 5:0 AM  توسط بابک  | 

اوّل تشکر...شرمندگی...معرفت...توهّم...

 

اِ...منم دیگه...نمیشناسی ؟ ... منم بابا... همون که دو سه سال پیش آپ کرد ! بعدش گذاشت و رفت...اِ...شناختی  ؟ سلام، چطوری ؟ خوبی ؟ خوشی ؟ چه خبرا ؟ بدون ما خوش میگذره ؟ همین جا وایسا... نری ها... من برم به بقیه بچه ها خبر بدم بیان... تا اینا رو بخونی برگشتم.

 اِی روزگار، چه سخته دورری از این جماعت با معرفت...دوستان، آشنایان، بَربَچ مدرسه، بربچ IT کار، بربچ کوچه و محل...آخِی...اَشکم در اومد. چه دورانی با هم داشتیم...

خوب پاچه خ(و)اری دیگه بسّه. برم سر اصل مطلب.

اوووووووووووووووول از همه چیز واجب تر میدونم که یه خسته نباشید به رفقای IT کارم بگم که خستگی امتحانات از تنشون در بره! (چقدر هم تأثیر داشت  !!) بعدشم یه تشککککککر آبدار و یه شرمندگی طولانی مدّت (تا آخر عمرم)  و در آخر طلب بخشش...ااااااااااااه ، آخه چطوری جبران کنم این همه لطفُ ... بلی...بایدم تعجب کنین. معرفت هیچ بنی بشری در دنیا به گرد پای IT ها نمیرسه. حتّی شما دوست عزیز!! اگه میدونی چرا که هیچی، اگرم نمیدونی، از خودشون بپُرس... من که هنوز زبونم ب ب ب بندِ...  !

اصلآ این وبلاگ، مخصوص تشکره ! تو بعدی یه سری چرندیات دیگه میگم...

اُه اُه... چه قدر سرده بیرون... رفتم بچه ها رو صدا زدم... (thinking) اِ...اِ... اینا دیگه چیه ؟! اینا رو کی نوشته ؟! آها، خودم نوشتم... به هر حال...

                                 من برم بعدیو بنویسم...فیلآ ...

 

+ نوشته شده در  شنبه 15 بهمن1384ساعت 12:5 PM  توسط بابک  |